ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာအစုံ၏ တပ်ဆင်မည့်နေရာရွေးချယ်ရာတွင်၊ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာအစုံ၏ လေဝင်လေထွက်၊ စွန့်ထုတ်မှုနှင့် မီးခိုးထွက်မှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက၊ အခြေအနေခွင့်ပြုပါက ပထမထပ်တွင် စက်ခန်းထားရှိခြင်းသည် ပိုကောင်းပါသည်။ သို့သော်၊ အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံများသည် စျေးကြီးပြီး အထူးသဖြင့် ပထမထပ်ကို ပြင်ပစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် အသုံးပြုလေ့ရှိပြီး ၎င်းသည် ရွှေရောင်နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကွန်ပျူတာခန်းသည် အများအားဖြင့် မြေအောက်ခန်းတွင် တည်ရှိသည်။ ထို့အပြင်၊ လေဝင်လေထွက်ပြဿနာကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သည်။ မြေအောက်ခန်းတွင် တပ်ဆင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများနှင့် လေဝင်လေထွက်ပြဿနာများနှင့်ပတ်သက်၍၊ ယခင်ဆောင်းပါးတွင် ကျွန်ုပ်တို့ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် အသေးစိတ်မဖော်ပြတော့ပါ။ ဤဆောင်းပါးသည် စွန့်ထုတ်စနစ်၊ အုတ်မြစ်၊ စက်ခန်း၏ မြေအောက်စနစ်နှင့် လောင်စာသိုလှောင်မှုတို့ကို အဓိကထားဖော်ပြထားသည်။
၁။ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာများတပ်ဆင်ရာတွင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် မီးခိုးငွေ့ထွက်စနစ်အချက်များ မီးခိုးငွေ့ထွက်စနစ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ဆလင်ဒါအတွင်းရှိ မီးခိုးငွေ့ကို အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်လွှတ်ရန်ဖြစ်သည်။ မီးခိုးငွေ့ခုခံမှုတိုးလာခြင်းသည် ဒီဇယ်အင်ဂျင်၏ ထုတ်လုပ်မှုလျော့ကျစေပြီး အပူချိန်မြင့်တက်လာစေသောကြောင့် မီးခိုးငွေ့ထွက်စနစ်သည် နောက်ပြန်ဖိအားကို လျှော့ချသင့်သည်။ မီးခိုးငွေ့ပိုက်များတပ်ဆင်ရန် အသုံးများသောနည်းလမ်းနှစ်ခုရှိသည်-
ပထမအမျိုးအစား- အလျားလိုက် အပေါ်မှ တပ်ဆင်ခြင်း၊ အားသာချက်များမှာ လှည့်ပတ်မှုနှင့် ခုခံမှု နည်းပါးသော်လည်း၊ အားနည်းချက်မှာ အိမ်တွင်းအပူပျံ့နှံ့မှုကို တိုးစေပြီး ကွန်ပျူတာခန်း၏ အပူချိန်ကို တိုးစေခြင်းဖြစ်သည်။
ဒုတိယအမျိုးအစား- မြောင်းထဲတွင် ချထားခြင်း၊ အားသာချက်မှာ အိမ်တွင်းအပူပျံ့နှံ့မှုနည်းပါးပြီး အားနည်းချက်မှာ မီးခိုးငွေ့ပိုက်တွင် လှည့်ပတ်မှုများစွာရှိပြီး ခုခံမှုမှာ အတော်လေးများပြားသည်။ အလျားလိုက် အပေါ်မှ ချထားခြင်းကို မြေအောက်ခန်းများတွင် အသုံးများသည်။ မီးခိုးငွေ့ပိုက်ကို သီးခြားထုတ်သင့်ပြီး တံတောင်ဆစ်များကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်သင့်သည်။ မီးခိုးငွေ့အပူချိန်မှာ ၃၅၀ မှ ၅၅၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ဖြစ်သည်။ မီးလောင်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန်နှင့် အပူဖြာထွက်မှုကို လျှော့ချရန်အတွက် မီးခိုးငွေ့ပိုက်ကို လျှပ်ကာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသင့်သည်။ မီးခိုးငွေ့ဆူညံသံသည် ယူနစ်၏ စုစုပေါင်းဆူညံသံတွင် အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်ပြီး ဆူညံသံကို လျှော့ချရန် မာဖလာတစ်ခု တပ်ဆင်သင့်သည်။
၂။ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာစက်တပ်ဆင်သည့်နေရာအတွက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် “အခြေခံ” အချက်များ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာစက်တပ်ဆင်မှုနှင့် အောက်ခံ၏အလေးချိန်တစ်ခုလုံးကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အဓိကအသုံးပြုသည်။ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အောက်ခံပေါ်တွင်ထားပြီး ယူနစ်ကို အောက်ခံပေါ်တွင်တပ်ဆင်ထားပြီး တုန်ခါမှုစုပ်ယူမှုတိုင်းတာမှုများကို ယေဘုယျအားဖြင့် အောက်ခံပေါ်တွင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ မြန်နှုန်းမြင့်ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာစက်များကို အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံများတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် အသုံးပြုကြသည်။ ယူနစ်များကို အောက်ထပ်တွင်မဟုတ်ဘဲ အောက်ထပ်တွင် တပ်ဆင်ထားသည့်အခါ အုတ်မြစ်အလွန်လေးလံပြီး ကြမ်းပြင်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဖြစ်စေရန်အတွက် လေးလံသောကွန်ကရစ်အုတ်မြစ်များကို အသုံးမပြုပါ။ ယူနစ်ကို အဆောက်အအုံ၏ မြေညီထပ်တွင် တပ်ဆင်ထားသည့်အခါ ယူနစ်၏လိုအပ်ချက်များအရ ကွန်ကရစ်အုတ်မြစ်ကို တပ်ဆင်ရမည်။ ယူနစ်ရောက်ရှိပြီးနောက် အောက်ခြေထောင့်ဝက်အူများကို ကြိုတင်မြှုပ်နှံနိုင်သည် သို့မဟုတ် လျှပ်စစ်တူးစက်ဖြင့် တပ်ဆင်နိုင်သည်။
၃။ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာအစုံများ တပ်ဆင်သည့်နေရာအတွက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် အင်ဂျင်ခန်းမြေချခြင်းအချက်များ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာအခန်းများတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် မြေချခြင်းနည်းလမ်းသုံးမျိုးကို အသုံးပြုကြသည်။
ပထမအမျိုးအစား- အလုပ်မြေစိုက်ခြင်း၊ ဂျင်နရေတာကြားနေအမှတ်မြေစိုက်ခြင်း။
ဒုတိယအမျိုးအစား- အကာအကွယ်မြေစိုက်ခြင်း၊ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းကိရိယာ၏ သတ္တုအခွံသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မြေစိုက်ထားသည်။
တတိယအမျိုးအစား- anti-static grounding၊ လောင်စာစနစ်၏ စက်ပစ္စည်းများနှင့် ပိုက်လိုင်းများကို grounded လုပ်ထားသည်။ grounding အမျိုးမျိုးသည် အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံများရှိ အခြား grounding များနှင့် grounding ကိရိယာများကို မျှဝေအသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပူးတွဲ grounding နည်းလမ်းများကိုအသုံးပြုသည်။
၄။ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာများ တပ်ဆင်သည့်နေရာအတွက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် လောင်စာသိုလှောင်မှုအချက်များ။ တစ်နေ့လျှင် ၃ နာရီမှ ၈ နာရီအထိ လောင်စာဆီတိုင်ကီကို အင်ဂျင်ခန်းတွင် ထားရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။
တပ်ဆင်မှုကြမ်းပြင်နှင့် လေဝင်လေထွက်ပြဿနာများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းအပြင်၊ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာတပ်ဆင်မှုတည်နေရာတွင် အထက်ဖော်ပြပါအချက်လေးချက်ကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သည်။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂၇ ရက်