၁။ ဒိုင်းနမစ် စေးကပ်မှု
အရည်တစ်ခု၏ အတွင်းပိုင်းပွတ်တိုက်အားကို တိုင်းတာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏တန်ဖိုးသည် စီးဆင်းနေသော အရည်အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသော ပွတ်တိုက်အားနှင့် ပွတ်တိုက်အလျင်တို့ အချိုးဖြစ်သည်။
၂။ ရွေ့လျားမှု စေးကပ်မှု
viscometer ၏ capillary constant နှင့် flow time တို့၏ မြှောက်လဒ်သည် ဤအပူချိန်တွင် တိုင်းတာသော အရည်၏ kinematic viscosity ဖြစ်သည်။
၃။ မီးတောက်အမှတ်
ချောဆီအပူပေးတဲ့အခါ ဆီအပူချိန်တက်လာတာနဲ့အမျှ ဆီငွေ့ပါဝင်မှုလည်း မြင့်တက်လာပါတယ်။ ဆီငွေ့ပါဝင်မှုက မီးလောင်လွယ်တဲ့ပါဝင်မှုအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ မီးတောက်လောင်တဲ့အခါ မီးတောက်ကို အနိမ့်ဆုံးအပူချိန်နဲ့ နီးကပ်အောင်ထားပါ။ ဒါက ချောဆီရဲ့ ဘေးကင်းရေးညွှန်းကိန်းပါ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ အသုံးပြုနေတဲ့ ချောဆီရဲ့ညွှန်းကိန်းကို စမ်းသပ်တဲ့အခါ၊ ၎င်းရဲ့လောင်စာဆီပျော်ဝင်မှုကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ ကိုးကားဒေတာဖြစ်ပါတယ်။
၄။ လောင်းချသည့်အမှတ်
သတ်မှတ်ထားသောအခြေအနေများအောက်တွင် အအေးခံသည့်အခါ နမူနာတစ်ခု စီးဆင်းနိုင်သည့် အနိမ့်ဆုံးအပူချိန်။
၅။ အမြှုပ်များ ရွေ့လျားမှု/အမြှုပ်တည်ငြိမ်မှု
၅ မိနစ်မှုတ်ပြီးနောက် အမြှုပ်ပမာဏ/၁ မိနစ်ရပ်ပြီးနောက် အမြှုပ်ပမာဏ။ အမြှုပ်ထွက်နည်းလေ ပိုကောင်းလေဖြစ်သည်။
၆။ ကာဗွန်အကြွင်းအကျန်
သတ်မှတ်ထားသော စမ်းသပ်အခြေအနေများအောက်တွင် ရေနံထွက်ပစ္စည်းများ အပူဖြင့် အငွေ့ပျံခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လောင်ကျွမ်းနေသော အနက်ရောင် အကြွင်းအကျန်။
၇။ ပြာ
သတ်မှတ်ထားသောအခြေအနေများတွင် ဆီကိုမီးရှို့ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော မီးမလောင်နိုင်သောပစ္စည်း။ ပြာပါဝင်မှုနည်းပါက ဖြစ်ပေါ်လာသော ကာဗွန်အနည်အနှစ်များသည် ပျော့ပျောင်းပြီး ပြာပါဝင်မှုများပါက တင်းကျပ်ပြီး မာကျောသောကာဗွန်အနည်အနှစ်များ ဖြစ်ပေါ်စေလွယ်ပြီး ၎င်းသည် ပုံမှန်ချောဆီအတွက် မကောင်းပါ။
၈။ အက်ဆစ်တန်ဖိုး
ဆီ ၁ ဂရမ်တွင်ပါဝင်သော အက်ဆစ်ဓာတ်များကို ပျက်ပြယ်စေရန် လိုအပ်သော ပိုတက်စီယမ်ဟိုက်ဒရောက်ဆိုဒ် မီလီဂရမ်အရေအတွက်ဖြစ်ပြီး ဆီတွင်ပါဝင်သော အော်ဂဲနစ်နှင့် အင်အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်များ၏ စုစုပေါင်းအက်ဆစ်တန်ဖိုးဖြစ်သည်။ ဆီဓာတ်တိုးခြင်းယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း၏ အညွှန်းကိန်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အက်ဆစ်တန်ဖိုးအရ သတ္တုချေးခြင်းဂုဏ်သတ္တိများအပေါ် ရေနံကို ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။ အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်နှင့် သတ္တုဓာတ်ပြုမှုသည် သတ္တုဆား သို့မဟုတ် ဆပ်ပြာကို ထုတ်လုပ်ပေးပြီး ဆီ၏အိုမင်းရင့်ရော်မှုကို အရှိန်မြှင့်စေပြီး ၎င်း၏ အမြှုပ်ထွက်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့်စွမ်းရည်ကို လျော့ကျစေသည်။
၉။ အောက်ဆီဒေးရှင်း တည်ငြိမ်မှု
အသုံးပြုနေစဉ် ဆီကို ယိုယွင်းပျက်စီးရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ အောက်ဆီဒေးရှင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး အောက်ဆီဒေးရှင်းအနက်သည် အချက်လေးချက်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ၎င်းတို့တွင် အပူချိန်၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် အထင်ရှားဆုံးဖြစ်ပြီး အောက်ဆီဒေးရှင်းပြီးနောက် ရေနံထွက်ပစ္စည်းများ သိသိသာသာ ရွာသွန်းမှု မြင့်တက်လာပြီး ပစ္စတင်နှင့် ပစ္စတင်ကွင်း၏ အပူချိန်မြင့်မားသော ထိတွေ့မှုတွင် ကာဗွန်အနည်အနှစ်များနှင့် အလွှာများ ဖြစ်ပေါ်စေသောကြောင့် ပစ္စတင်ကွင်း၏ ပျော့ပျောင်းမှုကို ဆုံးရှုံးစေပြီး အင်ဂျင်လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေပါသည်။ အနည်အနှစ်များသည် filter နှင့် ရေနံပိုက်လိုင်းကို ပိတ်ဆို့စေပြီး ပုံမှန် ရေနံထောက်ပံ့မှုကို ထိခိုက်စေပါသည်။ ထို့ကြောင့် အောက်ဆီဒေးရှင်းပြီးနောက် ရေနံကို ဆီလဲလှယ်သောအခါ လုံးဝဖယ်ရှားပစ်ရမည်၊ မဟုတ်ပါက ရေနံဟောင်းအနည်းငယ်ကို ရေနံအသစ်ထဲသို့ ရောနှောထည့်ခြင်းသည် ရေနံ၏ အောက်ဆီဒေးရှင်းတည်ငြိမ်မှုကို သိသိသာသာ လျော့ကျစေပါသည်။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁၈ ရက်