ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာကို အရန်ဓာတ်အားထောက်ပံ့မှုအဖြစ် တပ်ဆင်ထားပြီး ကြာရှည်စွာ အနှောင့်အယှက်ကင်းစွာ လည်ပတ်ရာတွင် အသုံးပြုပါသည်။ ဤကဲ့သို့ ဝန်အားကြီးမားပါက ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ၏ အပူချိန်သည် အခက်အခဲတစ်ခု ဖြစ်လာပါသည်။ အနှောင့်အယှက်ကင်းစွာ လည်ပတ်နိုင်စေရန်အတွက် ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော အပူချိန်အတွင်း ထားရှိရမည်ဖြစ်ပြီး အပူချိန်မြင့်တက်မှု လိုအပ်ချက်များနှင့် အအေးပေးနည်းလမ်းများကို နားလည်ရန် လိုအပ်ပါသည်။
ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ၏ insulation resistance ကွဲပြားမှုအလိုက် အပူချိန်မြင့်တက်မှုလိုအပ်ချက်များလည်း ကွဲပြားပါသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် stator windings၊ excitation windings၊ iron cores နှင့် collector rings များ၏ အပူချိန်မှာ ၈၀ ဒီဂရီခန့်ဖြစ်သည်။ အပူချိန် ၈၀ ဒီဂရီထက်ကျော်လွန်ပါက အပူချိန်မြင့်တက်မှု အလွန်မြင့်မားပါသည်။
အပူချိန်မြင့်တက်လာခြင်းဆိုသည်မှာ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာမှ ထုတ်ပေးသော အပူကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အကြား အပူချိန်ကွာခြားချက်ဖြစ်သည်။ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာလည်ပတ်နေစဉ် သံလိုက်စက်ကွင်းတွင် သံပျက်စီးမှုဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဝါယာကြိုးကို စွမ်းအင်ပေးပြီးနောက် ကြေးနီပျက်စီးမှုနှင့် အခြားလမ်းကြောင်းဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မော်တာ၏ အပူချိန်ကို မြှင့်တင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မော်တာသည်လည်း အပူစွန့်ထုတ်မည်ဖြစ်သည်။ အပူထုတ်လွှတ်သည်နှင့်အမျှ အပူပမာဏတူညီစွာ ထွက်လာသောအခါ မျှခြေအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိပြီး အပူချိန်သည် ဆက်လက်မြင့်တက်တော့မည်မဟုတ်ဘဲ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တည်ငြိမ်လာမည်ဖြစ်သည်။ အပူထုတ်လုပ်မှုတိုးလာခြင်း သို့မဟုတ် အပူထုတ်လွှတ်မှုလျော့နည်းသွားသောအခါ တည်ငြိမ်မှုကို ချက်ချင်းပျက်စီးစေသောကြောင့် အပူချိန်ဆက်လက်မြင့်တက်ပြီး အပူချိန်ကွာခြားချက်ကို တိုးမြှင့်ကာ အပူထုတ်လွှတ်မှုကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပြီး ယခင်ကထက် အပူချိန်ကွာခြားချက်တိုးလာသော်လည်း အပူချိန်ပိုမိုမြင့်မားသော အပူချိန်တွင် တည်ငြိမ်မှုအသစ်ကို ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် Kachen ဓာတ်အားထုတ်လုပ်ရေးပစ္စည်းများသည် ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ၏ အပူချိန်မြင့်တက်မှုနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန်အကြား ဆက်နွယ်မှုကို အာရုံစိုက်မည်ဖြစ်သည်။
သီအိုရီအရ၊ အဆင့်သတ်မှတ်ထားသော ဝန်အောက်တွင် ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ၏ အပူချိန်မြင့်တက်လာမှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန်ထက် ကျော်လွန်သင့်သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်အခြေအနေသည် ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန်နှင့် အခြားအချက်များကြောင့်လည်း သက်ရောက်မှုရှိပြီး အဓိကအားဖြင့် အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်-
(1) အပူချိန်ကျဆင်းသွားသောအခါ ရိုးရာမော်တာ၏ အပူချိန်မြင့်တက်မှု အနည်းငယ်လျော့ကျသွားပါသည်။ ၎င်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ကွေးညွှတ်ခုခံမှု R လျော့နည်းသွားပြီး ကြေးနီသုံးစွဲမှု လျော့နည်းသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အပူချိန် *℃ ကျဆင်းသွားသောအခါ x သည် 0.4 * ခန့် ကျဆင်းသွားပါသည်။
(၂) ကိုယ်တိုင်အအေးခံမော်တာအတွက်၊ ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန် *၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်တက်လာသောအခါ အပူချိန်မြင့်တက်မှုသည် *.၅ မှ ၃ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်တိုးလာလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ အဓိကအားဖြင့် အပူချိန်တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ကြေးနီဝါယာကြိုးဆုံးရှုံးမှုတိုးလာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုသည် ကြီးမားပြီး ပိတ်ထားသောမော်တာအပေါ် များစွာအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။
(၃) အပူစီးကူးမှု တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခြင်းကြောင့် လေထုစိုထိုင်းဆ ၁၀ ဆ မြင့်မားတိုင်း ပျမ်းမျှ ၀.၁၉ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် မြင့်တက်လာပြီး အပူချိန်မြင့်တက်မှုကို ၀.၀၇ မှ ၀.၃၈ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အထိ လျှော့ချနိုင်သည်။
(၄) အမြင့်သည် စံနှုန်းအဖြစ် ၁၀၀၀ မီတာရှိရမည်ဖြစ်ပြီး အပူချိန်မြင့်တက်မှုသည် တစ်လီတာလျှင် ၁၀၀ မီတာရှိရမည်။ အပူချိန်မြင့်တက်မှုကန့်သတ်ချက်ကို တိုးမြှင့်ရမည်။
ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ၏ အပူချိန်မြင့်တက်လာမှုသည် မော်တာဒီဇိုင်းနှင့် လည်ပတ်မှု၏ အဓိကနည်းပညာညွှန်းကိန်းဖြစ်ပြီး ဆိုလိုသည်မှာ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ၏ အပူထုတ်လုပ်မှုအဆင့်ဖြစ်သည်။ လည်ပတ်နေစဉ်အတွင်း မော်တာ၏ အပူချိန်မြင့်တက်လာခြင်းသည် ရုတ်တရက် မော်တာတွင် ချို့ယွင်းချက်ရှိနေခြင်း၊ လေပြွန်ပိတ်ဆို့နေခြင်း သို့မဟုတ် ဝန်အားလွန်ကဲနေခြင်းကို ညွှန်ပြနေပြီး ဖောက်သည်သည် အမြန်ဆုံး ထိန်းသိမ်းသင့်သည်။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၅ ရက်