ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ၏ ဆူညံသံသည် အဓိကဆူညံသံရင်းမြစ်ဖြစ်ပြီး ဓာတ်ငွေ့အင်ဂျင်ဆူညံသံကို လေခွင်းသံ၊ မီးရှို့သံ၊ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာဆူညံသံ၊ အိတ်ဇောဓာတ်ငွေ့ဆူညံသံနှင့် တုန်ခါမှုဆူညံသံဟူ၍ ခွဲခြားနိုင်သည်။ လေခွင်းသံတွင် အဓိကအားဖြင့် လေဝင်လေထွက်၊ အိတ်ဇောဓာတ်ငွေ့နှင့် ပန်ကာလည်ပတ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေတုန်ခါမှုဆူညံသံများ ပါဝင်ပြီး လေထဲသို့ တိုက်ရိုက်ကူးစက်သည်။
ဆလင်ဒါအတွင်းရှိ မီးရှို့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖိအားတုန်ခါမှုသည် ဆလင်ဒါခေါင်းကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်လာသော ဆူညံသံကို မီးရှို့သံဟုခေါ်သည်။ ဆလင်ဒါလိုင်နာ၊ အဆို့ရှင်တစ်ရှူး၊ လေထိုးစနစ်နှင့် အခြားရွေ့လျားနေသော အစိတ်အပိုင်းများပေါ်တွင် ပစ္စတင်၏ ထိခိုက်မှုနှင့် တုန်ခါမှုဆူညံသံကို စက်ပိုင်းဆိုင်ရာဆူညံသံဟု စုပေါင်းခေါ်ဆိုသည်။ ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ လည်ပတ်နေစဉ်အတွင်း စွန့်ထုတ်ဓာတ်ငွေ့သည် စွန့်ထုတ်အဆို့ရှင်မှ မြန်နှုန်းမြင့်ဖြင့် ထွက်လာပြီး အိတ်ဇောပိုက်တစ်လျှောက် မာဖလာထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လိုင်နာမှတစ်ဆင့် လေထုထဲသို့ စွန့်ထုတ်သည်။ စွန့်ထုတ်ဆူညံသံသည် အင်ဂျင်၏ ကြီးမားသောဆူညံသံဖြစ်ပြီး အင်ဂျင်အဓိကအင်ဂျင်၏ ဆူညံသံထက် 15 dB(A) ခန့် ပိုများပြီး ထို့နောက် မီးရှို့သံနှင့် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာဆူညံသံ၊ ပန်ကာဆူညံသံ၊ အဝင်ဆူညံသံတို့ အသီးသီး ပါဝင်သည်။
ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာ၏ ဆီဗန်းတွင် ရေဝင်ရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းများမှာ- ဆလင်ဒါခေါင်း၊ ကိုယ်ထည်ပုံပျက်ခြင်း သို့မဟုတ် အက်ကွဲခြင်း၊ စိုစွတ်သော အတွင်းအလွှာပေါက်ခြင်း၊ ဆလင်ဒါအတွင်းအလွှာ၏ ရေခံနိုင်ရည်ကွင်း ပျက်စီးခြင်း၊ ဆီရေတိုင်ကီ ပျက်စီးခြင်း၊ ဆလင်ဒါ ဂတ်စကတ် ပျက်စီးခြင်း၊ ရေပန့်တံဆိပ်ကွင်း ပျက်စီးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
၁) ဆလင်ဒါဘလောက် သို့မဟုတ် ဆလင်ဒါခေါင်း အက်ကွဲခြင်း သို့မဟုတ် ပုံပျက်ခြင်း- အဓိကအားဖြင့် မသင့်လျော်သောအသုံးပြုမှုနှင့် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ဥပမာ- ဝန်အားမြင့်မားစွာ ကြာရှည်စွာလည်ပတ်ခြင်း၊ အပူဝန်နှင့် အပူဖိစီးမှု များလွန်းခြင်း၊ အပူချိန်မြင့်မားခြင်းနှင့် ရေရှားပါးမှုအခြေအနေတွင် ဒီဇယ်အင်ဂျင်ထဲသို့ ရေအေးအများအပြား ရုတ်တရက်ထည့်သွင်းခံရခြင်း။ သို့မဟုတ် ဖြုတ်တပ်ခြင်းနှင့် ကိုင်တွယ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တွင် အတုအယောင်ပျက်စီးခြင်း၊ မတော်တဆမှုများကြောင့် ပျက်စီးပြီး အက်ကွဲခြင်း။
၂) စိုစွတ်သော ဆလင်ဒါလိုင်နာ ပေါက်ခြင်း- အဓိကအားဖြင့် ဆလင်ဒါလိုင်နာသည် ဒီဇယ်အင်ဂျင်၏ အအေးပေးရေနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့နေသောကြောင့် အပူစွန့်ထုတ်ရာတွင် ဆလင်ဒါလိုင်နာ၏ အပြင်ဘက်မျက်နှာပြင်သည် ရေအေးလည်ပတ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပွတ်တိုက်မိပြီး ဆလင်ဒါလိုင်နာ၏ အပြင်ဘက်မျက်နှာပြင်တွင် ကော်ဗိုက်တင်းနှင့် ကော်ဗိုက်တင်းဖြစ်စဉ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ကြာရှည်စွာ ဆလင်ဒါလိုင်နာ၏ အပြင်ဘက်မျက်နှာပြင်တွင် ကော်ဗိုက်တင်းနှင့် ကော်ဗိုက်တင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ကြာရှည်စွာ ရေမျက်နှာပြင်ကို မျက်နှာမူထားသော ဆလင်ဒါလိုင်နာ၏ အပြင်ဘက်မျက်နှာပြင်တွင် ထူထပ်သော အပေါက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော အပေါက်များသည် ဆလင်ဒါလိုင်နာကို ပေါက်စေပြီး ဒီဇယ်အင်ဂျင်၏ ဆီဒယ်ထဲသို့ အအေးခံရေများ ဝင်ရောက်စေပါသည်။
၃) ဆလင်ဒါလိုင်နာ၏ ရေဒဏ်ခံကွင်း ပျက်စီးရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းများမှာ- ဆလင်ဒါလိုင်နာကို တပ်ဆင်သည့်အခါ ဆလင်ဒါလိုင်နာ၏ အလယ်ဗဟိုမျဉ်းသည် ဆလင်ဒါဘလောက်ထောက်ပံ့ပေါက်၏ အဆုံးမျက်နှာပြင်နှင့် ထောင့်မှန်မကျဘဲ ဆလင်ဒါလိုင်နာကို ဖိလိုက်သောအခါ ရေဒဏ်ခံကွင်း ကျိုးသွားမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် ဒီဇယ်ဂျင်နရေတာသည် ရေပြတ်လပ်မှုအခြေအနေတွင် လည်ပတ်နေသောကြောင့် ဆလင်ဒါလိုင်နာ၏ အပူချိန် အလွန်မြင့်မားပြီး ရေဒဏ်ခံကွင်းကို ပျက်စီးစေပြီး အအေးပေးရေသည် ဆီဒယ်အိုးထဲသို့ ယိုစိမ့်စေသည်။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၃ ရက်