(၁) စတင်လုပ်ဆောင်သည့်အခါ သတိပြုသင့်သော ပြဿနာများ
ဒီဇယ်အင်ဂျင်ငယ်ကို စနစ်တကျစတင်ခြင်းသည် အချိန်နှင့်လုပ်အားကို သက်သာစေပြီး စက်ဟောင်းနွမ်းမှုကို လျှော့ချပေးသည်။ မဟုတ်ပါက အချိန်နှောင့်နှေးစေပြီး အလုပ်ကို ထိခိုက်စေသည်။ စတင်သည့်အခါ အောက်ပါပြဿနာများကို အာရုံစိုက်ရမည်။
(၁) စက်မနှိုးမီ ကြိုတင်ချောဆီဖြည့်ပါ။ အင်ဂျင်ပိတ်လိုက်သောအခါ၊ ချောဆီလမ်းကြောင်းရှိ ချောဆီအများစုနှင့် ပွတ်တိုက်မှုအစိတ်အပိုင်းများ၏ မျက်နှာပြင်သည် အောက်ခြေအခွံသို့ ပြန်လည်စီးဆင်းသွားပြီး၊ အားကစားပစ္စည်းများ ဝတ်ဆင်မှုကို လျှော့ချရန်အတွက် စက်မနှိုးမီ လီဗာလက်ကိုင်ကို ပိတ်ထားသည့်အနေအထားတွင် ထားရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ခရက်ရှပ်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လှုပ်ခါပြီးမှ စက်စတင်ပါ။
(၂) ရေထည့်ခြင်းမပြုမီ စက်နှိုး၍မရပါ။ ဆောင်းရာသီတွင် ကားပြီးသွားပြီးနောက် အအေးပေးရေကို ယေဘုယျအားဖြင့် ပိတ်ပစ်လေ့ရှိသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် စက်နှိုးသောအခါ စက်လည်ပတ်သူအချို့သည် စက်နှိုးပြီးနောက် စက်နှိုးရန်အတွက် ရေထည့်ကြသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် အန္တရာယ်ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အင်ဂျင်စက်နှိုးသောအခါ လောင်ကျွမ်းခန်းရှိ အခန်းလေးခန်း၏ အပူချိန်သည် ၁၇၀၀-၂၀၀၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အထိ မြင့်မားသောကြောင့် ဤအချိန်တွင် အအေးပေးရေကို ချက်ချင်းထည့်ပါက ဆလင်ဒါခေါင်း၊ ကိုယ်ထည်၊ ရေတိုင်ကီနှင့် အခြားအစိတ်အပိုင်းများ အက်ကွဲခြင်းဖြစ်လွယ်သည်။
(၃) ဆောင်းရာသီတွင် အင်ဂျင်ကို အပူပေးသင့်သည်။ ဆောင်းရာသီတွင် ဆီသည် ပျစ်ချွဲတတ်သောကြောင့် စက်နှိုးရခက်ခဲတတ်သောကြောင့် စက်နှိုးခြင်းမပြုမီ ရေတိုင်ကီထဲတွင် ရေနွေး ၈၀ ဒီဂရီခန့် ထည့်သင့်သည်၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် စက်နှိုးရလွယ်ကူရုံသာမက အင်ဂျင်၏ သက်တမ်းကိုလည်း တိုးစေနိုင်သည်။
(၄) လီဗာကို မှန်ကန်စွာ ထိန်းချုပ်ပါ။ အင်ဂျင်စတင်ရန် ယေဘုယျအပူချိန် ၁၅ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အောက်ရောက်နေပါက လီဗာကို အငြိမ်အမြန်နှုန်းထက် အနည်းငယ်ပိုမြင့်အောင် ထိန်းချုပ်သင့်သည်။ အပူချိန် ၁၅ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အထက်ရောက်နေပါက ဆီတံခါးကို မစတင်ပါနှင့်။ လီဗာကို လည်ပတ်ပြီးနောက် လီဗာငယ်တစ်ခုထည့်ပါ။ လီဗာကြီးကိုအသုံးပြု၍ စတင်သော်လည်း အကြိမ်များစွာ မစတင်နိုင်ပါက လီဗာကို ချက်ချင်းပိတ်ပြီး အင်ဂျင်ကို စတင်ရမည်။ အိတ်ဇောပိုက်မှ မီးခိုးမည်းများ မထွက်လာစေရန် လီဗာငယ်တစ်ခုထည့်ပါ။ ထို့အပြင် လီဗာကြီးစတင်ပြီးနောက် လီဗာငယ်နှင့် အလတ်စားလီဗာတွင် အပူပေးသင့်ပြီး အထူးသဖြင့် ဆောင်းရာသီတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် ၅ မိနစ်မှ ၈ မိနစ်အထိ ကြာမြင့်ပြီး ရေအပူချိန် ၄၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အထိ မြင့်တက်လာပြီးနောက် စတင်လည်ပတ်နိုင်သည်။ ရေအပူချိန် ၆၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အထိ ရောက်ရှိသောအခါတွင် အလုပ်လုပ်နိုင်သည်။
(၂) မီးငြိမ်းသတ်ရာတွင် သတိပြုသင့်သော ပြဿနာများ
မီးငြိမ်းသတ်ခြင်းမပြုမီ throttle ကိုဖွင့်ခြင်းကို တင်းကြပ်စွာတားမြစ်ထားသည်။ Throttle အင်ဂျင်အမြန်နှုန်းအတက်အကျရှိပြီး လောင်စာနှင့်လေ ရောနှောမှု မညီမျှပါ။ မီးလောင်ကျွမ်းမှုမပြည့်စုံခြင်း၊ လောင်စာဆီသုံးစွဲမှု မြင့်တက်လာခြင်းကြောင့် ဆလင်ဒါ liner၊ piston၊ piston ring၊ inlet နှင့် exhaust valve၊ nozzle နှင့် အခြားကာဗွန်နေရာများ တိုးလာစေရုံသာမက connecting rod ပုံပျက်ခြင်း၊ crankshaft ကျိုးခြင်းနှင့် အခြားမတော်တဆမှုများလည်း ဖြစ်ပွားစေနိုင်သည်။ ထို့အပြင် throttle သည် ဆလင်ဒါ pad၊ crankshaft oil seal ကို ပျက်စီးစေပြီး valve spring ကို ကျိုးစေနိုင်သည်။ ဆောင်းရာသီတွင် ကားရပ်နားစဉ် အင်ဂျင်ကို ချက်ချင်းပိတ်၍မရပါ။ ဆောင်းရာသီတွင် ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန်နိမ့်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်မှာ ယေဘုယျအားဖြင့် 90°C ခန့်ရှိသည်။ အပူချိန်ကွာခြားမှုများပြားပါက မီးကိုချက်ချင်းပိတ်ပြီး ရေထုတ်လိုက်လျှင် ကိုယ်ထည်၊ ဆလင်ဒါခေါင်း၊ ရေတိုင်ကီနှင့် အခြားအစိတ်အပိုင်းများ ကွဲအက်သွားနိုင်သည်။ မှန်ကန်သောနည်းလမ်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန် 50-70°C အထိကျဆင်းသွားသောအခါ throttle အနေအထားသေးငယ်သောနေရာတွင် 5-10 မိနစ်ကြာ ရပ်နားထားပြီးနောက် မီးကိုပိတ်ပြီး ရေထုတ်လိုက်ပါ။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁ ရက်